Toen Madeleine Last vorig jaar de diagnose Parkinson kreeg, stortte haar wereld even in. Als voormalig zorgmedewerker weet ze namelijk wat de ziekte kan betekenen. Toch besloot ze niet bij de pakken neer te gaan zitten. Met hulp van fysiotherapeuten Tessa en Charlotte, veel doorzettingsvermogen en een helder doel voor ogen werkt ze iedere dag aan haar conditie, kracht en zelfvertrouwen.
“Er klopte iets niet, maar ik wist niet wat”
Madeleine is 65 jaar en altijd actief geweest. Ze werkte als docent groene vormgeving en heeft daarnaast een grote passie voor bloemsierkunst en textiele werkvormen. Al lange tijd had ze vage klachten die moeilijk te plaatsen waren.
“Ik kreeg uit het niets een burn-out, was voortdurend moe en merkte dat ik anders ging lopen. Mijn arm bewoog minder goed mee, maar niemand wist eigenlijk waardoor dat kwam. Zelf dacht ik ook niet direct aan Parkinson.”
Pas toen ze tijdens een schoolactiviteit onverwacht van haar fiets viel, ging het snel. Haar huisarts vermoedde direct Parkinson en een bezoek aan de neuroloog bevestigde die diagnose.
Opnieuw in beweging
Nog voordat de diagnose was gesteld, was Madeleine al eens bij PMI Rembrandt geweest vanwege haar veranderde looppatroon. Toen de diagnose eenmaal duidelijk was keerde ze terug.
“Ik had altijd een goede ervaring met de praktijk. Toen ik hoorde dat bewegen juist heel belangrijk is bij Parkinson, ben ik meteen weer een afspraak gaan maken.”
Bij fysiotherapeut Tessa werkte ze aan balans, kracht, coördinatie en het behouden van grote bewegingen. Ook cognitieve oefeningen werden onderdeel van de behandeling.
“Wat ik zo prettig vind, is dat Tessa veel kennis heeft van Parkinson. Je kunt al je vragen stellen en krijgt ook praktische adviezen waar je zelf misschien niet aan denkt.”
Van wandelen naar hardlopen
Tijdens de behandelingen gebeurde er iets wat Madeleine zelf niet had verwacht. Ze liep regelmatig op de loopband om haar conditie op peil te houden. Langzaam begon er een idee te groeien.
“Ik dacht ineens: wat zou het mooi zijn als ik weer zou kunnen hardlopen.”
Dat leek in eerste instantie een ambitieus doel. Maar in plaats van het idee weg te wuiven, besloot Tessa haar toch te helpen.
“Ik zei op een gegeven moment dat ik misschien wel weer een hardloopevenement wilde doen. Toen zei Tessa: ‘Als jij dat wilt, dan doen we het samen.’ Die woorden zijn me altijd bijgebleven.”
Dat moment gaf Madeleine precies het vertrouwen dat ze nodig had.
Een doel om voor te vechten
Sindsdien traint ze meerdere keren per week. Ze loopt zowel buiten als op de loopband, doet thuis trouw haar oefeningen en volgt bokslessen.
Haar doel werd steeds concreter: vijf kilometer hardlopen tijdens een wedstrijd.
Hoewel haar eerste geplande evenement afgelopen juni door de hitte werd afgelast, blijft ze trainen. Niet alleen voor die ene wedstrijd, maar vooral voor zichzelf.
“Bewegen geeft mij het gevoel dat ik nu nog kan vechten tegen Parkinson. Op dit moment heb ik nog de winnende hand en die wil ik zo lang mogelijk houden.”
Meer dan alleen fysiotherapie
Voor Madeleine gaat fysiotherapie veel verder dan oefeningen alleen.
“Naast de behandelingen kreeg ik de ruimte om zelfstandig te trainen op de loopband of de roeimachine. Daardoor kon ik echt werken aan mijn conditie. Dat heeft mij niet alleen lichamelijk sterker gemaakt, maar ook mentaal ontzettend geholpen.”
Ook de begeleiding van Tessa maakte volgens haar een groot verschil.
“Je merkt dat er veel kennis is van Parkinson. Je kunt al je vragen stellen en er wordt echt met je meegedacht. Je krijgt niet alleen advies over bewegen, maar ook over allerlei praktische zaken die bij de diagnose komen kijken.”
Een groot voordeel vond Madeleine dat de verschillende specialismen binnen de praktijk nauw samenwerken.
“Toen ik blaasproblemen kreeg, kon ik snel worden doorverwezen naar een bekkenfysiotherapeut. En omdat ik weer wilde gaan hardlopen, heeft ook een sportfysiotherapeut met me meegekeken om te beoordelen of ik op een verantwoorde manier trainde. Dat zijn geweldige aanvullingen wanneer je leven plotseling een andere wending krijgt.”
Juist daarom zou Madeleine andere mensen met Parkinson aanraden om een gespecialiseerde fysiotherapeut in te schakelen.
“Je komt in beweging, krijgt deskundige begeleiding en leert hoe je zo lang mogelijk actief kunt blijven.
Blijven kijken naar wat wél kan
Hoewel Parkinson een blijvende aandoening is, richt Madeleine zich bewust op alles wat nog mogelijk is. Ze blijft bewegen en blijft doen wat haar energie geeft. In oktober staat de herkansing van de hardloopwedstrijd op de planning. Maar voor Madeleine draait het niet alleen om de finish.
“Als het die dag niet lukt om de 5 kilometer te rennen, maar de dag erna wel, dan is dat óók een overwinning.”
Terugkijkend op de afgelopen maanden is Madeleine vooral dankbaar voor de begeleiding die ze heeft gekregen.
“De afgelopen zeven maanden voelden als een warm bad. Ze hebben mijn zelfvertrouwen versterkt en voor een groot deel teruggegeven. Tessa voelde precies aan wat mijn stip aan de horizon was: weer grip krijgen op de situatie die was ontstaan. En ook Charlotte heeft veel voor me betekent. Dankzij hun begeleiding heb ik daar stap voor stap naartoe kunnen werken.”
Het verhaal van Madeleine laat zien dat een diagnose niet het einde hoeft te zijn van wat je graag doet. Met de juiste begeleiding, een duidelijk doel voor ogen en de wil om in beweging te blijven, is er vaak veel meer mogelijk dan je in eerste instantie denkt.
Een afspraak maken?
Je hebt geen verwijzing van de huisarts nodig. Bel ons gerust op 088 0509999 of mail naar info@pmirembrandt.nl voor een afspraak of meer informatie.