Roel in Baku… geen medaille

Roel in Baku… geen medaille

18 juni, 2015

Dag 9: Geen medaille

Vandaag was de dag dat het moest gebeuren, vandaag was het moment dat we bij de beste 4 van Europa moesten komen, vandaag hadden we onze doelstelling voor 75% kunnen halen.. Maar vandaag gebeurde het niet, we waren vandaag niet goed genoeg. De tegenstander was niet eens veel beter, maar wij speelden ver onder ons niveau. Italië wint met 18-12, duidelijke cijfers. De wedstrijd is besproken, het proces is ook besproken en de conclusie is dat we hier keihard van leren. Door deze verliezen wordt je een betere poloster, kun je omgaan met deze wedstrijden en neem je beslissingen die de volgende keer anders zijn. Hoewel we nog niet klaar zijn, ben ik nu al trots. We zijn een team, pikken het op met z’n allen en durven we weer vooruit te kijken naar zaterdag. Dan spelen we om plek 5 tegen wederom de Hongaren. Vanmiddag was vrij af, heb even in de zon gezeten om te kijken naar Griekenland-Hongarije mannen. Na strafworpen wonnen de Grieken, daar hebben we in maart met de jongens nog tegen gespeeld in Nijverdal.
Vanavond zijn we naar de boulevard van Baku geweest, waar de meiden ongeveer 3 uur met hun ouders konden optrekken, maar dat bleek al snel een fotoshoot te worden. De mooie jonge dames zijn geliefd bij de locals en ze schroomden dan ook niet om de ene na de andere selfie of pose aan te nemen. Wij als staf zagen al snel dat we ons hiervan los moesten wringen om rustig een wit biertje te kunnen drinken.
Al met al een bijzondere dag die we graag anders hadden gezien. En ook nu geldt weer, ‘als dit of als dat’ telt niet in de topsport. Het is keihard, ik hou ervan en ik weet zeker dat de dames het uiteindelijk ook zullen doen wanneer ze mede door deze ervaring straks ergens goud winnen.

Welterusten